ช่วงนี้ผมก็โทรคุยกับลูกบ้าง ไม่คุยบ้าง เพราะว่า โทรไปบางที บอนนี่ก็ไม่คุย คงโตแล้วมั้ง ห่วงดูการ์ตูน ดูละคร  แล้วด้วยภาระ ที่หนัก ที่เปิดร้านใหม่ ต้องดูหลายอย่าง จนแทบไม่มีเวลา คิดอะไร ก็เลยไม่ได้โทรหาเท่าไหร่ ไม่เหมือนเมื่อก่อน ที่โทรแทบทุกวัน คุยทุกวันเด็กมันก็เบื่อมั้ง ไม่รู้ว่าจะคุยอะไร บางทีผมก็ไม่รู้ว่าจะคุยอะไรเหมือนกันนะ คุยทุกวัน เอาก็คิดถึงก็โทร ยุ่งก็ไม่โทร แบบนี้ก็ธรรมชาติดีนะ  จะอะไรกับมันมาก  มากไปก็เบื่อ น้อยไปก็ไม่ดี ทำอย่างไรถึงจะพอดีละ

แล้วตอนนี้คุณแม่เค้าที่ฮิตเขียนข้อมูลก็เริ่มเบาลงไปแล้ว ไม่ค่อยเขียนแล้ว   ชลอการเขียนลงแล้ว เมื่อก่อน เห็นเขียนไปสาม สี่วัน ตอนนี้เริ่มเงียบแล้ว ไม่เห็นเขียนเลย ไอ้เราก็นึกว่า จะฟิตเขียนทุกวัน แอบดีใจในพฤติกรรม แต่ก็ เหมือนผมนั่นแหละ หายไปซะหลายวัน ไม่ได้เขียน แต่ก็อดไม่ได้นะ ถ้ามีเวลาต้องมาเขียน มาบอก อะไรให้ท่านผู้ติดตามได้อ่าน ได้ดู

ก็ของมันเคยละนะ

แล้วเจอกันใหม่

พ่อของบอนนี่

เมื่อกี้ตอนเข้านอนกับบอนนี่ ก็นอนคุยกันบอนนี่ก็คุยบอกแม่ว่า คุณครูบอกว่าให้เอาเงินไปจ่ายด้วย เดี๋ยวจ่ายช้าจะไม่มีโต๊ะกับเก้าอี้นั่งหรอก ซึ่งเราก็เข้าใจนะว่าครูหมายถึงค่าเล่าเรียนเทอม 2 เราก็เลยแกล้งบอกบอนนี่ว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้นะบอนนี่ไปบอกครูว่าเดี๋ยวจะเอาโต๊ะกับเก้าอี้ที่บ้านไปเองก็ได้ เดี๋ยวให้อากงทำให้เพราะกงทำเฟอร์นิเจอร์ เจ้าบอนนี่ก็ตอบกลับมาว่า  " แม่ก็ไปจ่ายซิ จะได้ไม่ต้องลำบากแบกไปเอง มันเหนื่อย " แล้วหนูก็จะได้ไป Dreamworld ด้วย เป็นงั้ยล่ะ

เมื่อคืนก่อน ตอนนอนเรากับบอนนี่ก็ขึ้นมาบนห้องนอน แล้วเจ้าบอนนี่ก็เดินไปห้องนอนของอากง ซึ่งอากงก็นอนดูทีวีอยู่แล้วอากงก็ใช้บอนนี่ให้ปิดไฟให้หน่อย เจ้าบอนนี่ก็บอกกับอากงว่า " อากงก็ปิดเองซิ กงก็มีมือไม่ใช่เหรอ " เราก็บอกว่ากงไม่สบาย แล้วบอนนี่ก็ยังพูดต่อว่า " อากงก็ลุกขึ้น อากงก็มีขา ทำไมไม่เดินไปปิดเองล่ะ " เราก็ว่าเขาไปว่า บอนนี่พูดอย่างนี้ไม่ได้นะกงเขาไม่สบาย แต่กงเขาใช้หนูหนูเป็นเด็กหนูก็ต้องทำให้อากง มันก็ตอบเรากลับมาว่า " ก็หูนขี้เกียจ "

edit @ 9 Sep 2008 23:01:02 by bonny